HUGO KAAGMAN  STENCIL KING
  Mohammed Filou Le Japonnais  Mohammed Filou is 18 jaar en ziet eruit als een slungelige imbeciel. Hij is een mix van een Marokkaanse moeder en een Japanse vader. Hij werkt het hardst van alle gidsen. Hij woont bij zijn moeder in Fes-Jedid. Hij is succesvol gids, omdat hij nogal lang is en imbecielig goedig uit zijn ogen kijkt, waardoor iedereen hem aardig vindt. Als een aap baant hij zich een weg door de menigte en eet continu zonnepitten. Hij spreekt niet zo goed Engels en kan niet lezen. Wel verzamelt hij boeken voor zijn boekenkast. Mohammed gaat gekleed in een dik wollen vest met een gele oliejas en plastic laarzen of in een oude grijze djellaba. "If you see other tourist go to Fez, tell them, me Mohammed good guide. Me no problem, no provision. Me not Moroccan, fuck Moroccans, me Japan. Always good price." Op een dag kwam Mohammed naar me toe in een café en gaf me nootjes en een schelp aan een ketting. "Present for you.What you wanna drink ?", vroeg hij. Nadat hij een café au lait voor me had besteld, haalde hij ansichtkaarten te voorschijn en vroeg me welke hij naar Engeland zou sturen. Ik moest voor hem schrijven. Wat moet ik schrijven, vroeg ik. "Write hallo, hallo, how are you." En wat nog meer? "Hallo, hallo, you want carpet? You have my picture? Next time must always come to Mohammed." Met deze correspondentie had hij succes. Twee weken later ontving hij een brief uit Japan, waarbij 200 DH. was ingesloten.
Omar, de gek  Een jongen in een jurk met een kaal hoofd die klanken uitstoot met schuim op zijn mond. Hij is ongeveer 20 en loopt al jaren vrij rond in de Bab Boujeloud. Hij kan niet praten en loopt op zijn blote voeten alsof hij voorzichtig moet voelen waar hij zijn voeten neerzet. 's Avonds krijgt hij van Restaurant Bouyad altijd wat restjes soep. Hij eet dat buiten gehurkt tegen de muur op.