Tileware 7

"Sense of order",1 - 1 m, acrylic/canvas 1993 © Hugo Kaagman 1993

Op dit schilderij, "The Sense of Order" zien we een man en en vrouw in een houding, die typisch is voor een opening van een expositie. Een drankje en een praatje voor een schilderij. Het abstracte schilderij bevat enkele horizontale lijnen en een diagonale lijn. De eersten verwijzen naar Mondriaan en de tweede naar van Doesburg,. Van Mondriaan moest alles recht, terwijl van Doesburg juist alles scheef wilde. De twee kunstenaars kregen daarover een enorme ruzie die nooit meer goed kwam. In de jaren 90 maakt dat verschil niet meer uit. Het kunstwerk waar de twee mensen voor staan is, hoewel door Kaagman zelf bedacht, volledig erkend. Dergelijk werk wordt als zeer verheven beschouwd. Dat in tegenstelling tot de abstracte patronen onder en boven de voorstelling. Daar zien we allerlei hoekmotieven die zijn ontleend aan Delftsblauwe tegels uit de 17e eeuw: plantaardige vormen en van oorsprong Chinese ornamenten zijn door elkaar verweven tot een drukke decoratie. In de hedendaagse kunst wordt decoratie nog steeds als iets minderwaardigs beschouwd, en de abstracte kunst als zeer verheven. "Delfts blauw" wordt gezien als folklore voor toeristen, als "Kitsch", oftewel "Low Art", terwijl het abstracte bestempeld wordt als "High Art".. Het schilderij "Sense of order" is een aanval op dit onderscheid. Kaagman vindt de Delftsblauwe patronen minstens zo interessant als het abstracte scilderij; daarom is 3/4 van het oppervlak ermee bedekt. Hij zet de kunstkenners voor schut, die zich vergapen aan een paarlijnen, terwijl eromheen visueel wel wat meer te beleven valt. Dit schilderij is ook een kritiek op de kunstwereld zelf. Op openingen is het vaak zo, dat het publiek meer geïnteresseerd is in elkaar en de drank dan het geëxposeerde werk en daarom met de rug naar het werk toe staat.

"Lionware", 1 - 1 m. acryl/canvas 1999 (private collection Utrecht)

Ceramic tiles tableau (75 -75 cm) 2002 Ceramic tiles tableau (75 -75 cm) 2002